Canal de la Marne au Rhin (Est) 12 augustus 2026 tot 15 september 2026

Dag 135 (vd 73) Woensdag 12 augustus 2026 - Straatsburg > Brumath - 15,3 km, 5 sluizen
G gaat eerst nog proberen een eclipsbrilletje te scoren: overal uitverkocht. Samen halen we de loopplank in. Even later laten we Strasbourg achter ons. Bij de eerste sluis lijkt het trekkoord om de ophangkabel heen geslagen waardoor het melden mislukt. Eerste telefoontje al weer naar de VNF. Op de sluis staat een uitgiftepunt voor Sesams, maar werkt niet. Een tweede telefoontje brengt duidelijkheid: is nog niet in gebruik. De eerste beoogde stop Souffelwayersheim is vol. Was handig geweest voor drinkwater. En alleen al voor de naam wilden we hier gaan liggen. We varen door. Hier is nog voldoende (vaar)water. In het bos van Brumath leggen we aan aan een loswal. Mooie plek maar helaas is de snelweg goed te horen. Lekker lang 'telefonisch koffie gedronken' met buuf uit Warten. We maken kennis met de buren (2 bootjes: 1 met grootouders en 1 met kleinkinderen) en wisselen info uit. Ze komen uit de buurt, dus dat is handig. 's Avonds gaan we op pad om een plekje in de zon te zoeken. In een maisveld met laskap en  schuimspaan genieten we van een mooie zonsverduistering.

Dag 136 (vd 74) Donderdag 13 augustus 2026 - Brumath >  Waltenheim-sur-zorn - 5,6 km, 2 sluizen
In de koelte van de ochtend: hardlopen en wat klusjes. Na de lunch gaan we los. Na een uurtje varen zien we een schaduwplek voor sluis 44 achter een spits Speranza (uit Rdam), een vaste bewoner die hier een paradijsje heeft gecreëerd. We moeten wel even bellen dat we niet verder gaan omdat we in een automatische sluizenchain zitten. We besluiten twee nachtjes te blijven liggen. Fijn bijgepraat met vrinden a/d telefoon. Het wordt weer 37°, we eten pas om 21.00 uur en gaan daarna 'de hond uitlaten'. Net na de sluis zit een watertappunt. Mooi, kunnen we daar overmorgen tanken.

Dag 137 Vrijdag 14 augustus 2026
De ochtend tot 9.00 uur is lekker koel door de bomen aan de overkant. We stropen onze mouwen op voor - hopelijk - nu echt de allerlaatste hele hete dagen. A gaat klussen aan de scharnieren. En G kruipt achter de computer. De middag weer langdurig in de Intermarché voor Gé, en in de schaduw achter de stuurhut voor Dré. Nog een bezoekje aan de vrijdagmiddagmarkt met locale producten. Ja, normaal wel, maar die is er nu ff niet 🤷🏻‍♀️. De KoliBel komt achter ons liggen. Dat was ff geleden in België: 5 mei. En een huurbak met 3 stellen komt vragen of ze ook op ons grasankertje mogen. Ze gaan toch morgen sept heure weer op pad. Wel ja, gezellig. Jippie, weer een hete dag doorgekomen. 

Dag 138 (vd 75) Zaterdag 15 augustus 2026 - Waltenheim-sur-zorn > Lupstein - 14,1 km, 7 sluizen

De buren vertrekken om 9 uur en wij ook. "Temps élastique?", vraagt G heel vrolijk. Ze moeten allemaal lachen. De sluis staat direct op groen nadat G de VNF gebeld heeft. Alle bootjes zijn in beweging gekomen. Direct na de sluis gaan we water tanken. Er verschijnt uit het niets toch een beheerder vd huur bootjes. Hij wil €10,- hebben, want we zijn een Peniche. Maar we zitten, weliswaar met een knalstraal, na 5 minuten al vol! Dan € 5. Nóg veel, maar oké, krijgt hij als cadeautje ook nog 2 hele vieze vuilniszakken waar we al een tijdje mee rondvaren.
Godzijdank is het bewolkt. Wat een zaligheid, even geen directe zon. Heel veel bolders op de route en ook weer wat commerce. Onderweg helaas geen goeie schaduwplekken. Eentje slechts, maar geen bolders en daar konden we niet bij de kant komen. En er vaart hier nog wel wat stevigs heen en weer, dus dóór. We eindigen bij een Halte Fluviale bij Lupstein, met 1 klein bootje precies in het midden (stuk of 3 Italiaanse gezinnen met veel kinderen en veel fietsen). Ze spreken alleen Italiaans. Maar het lukt om ons bootje ervoor te leggen.
Hup op de fiets, er zit hier een brocante. Oh, dicht tijdens openingstijden. Via what'sapp in het Frans krijg ik te horen dat het toch een feestdag is? Huh? Blijkt het Maria's Hemelvaart te zijn. Weer wat geleerd. Dan maar een kijkje terug bij de bijenkasten van de VNF. Misschien verkopen ze ook nog honing😆? Helaas. Tijd om het schip een uurtje te poetsen op de waterlijn (alweer eeuwen geleden), ondertussen lekker afkoelen.

Dag 139 (vd 76) Zondag 16 augustus 2026 - Lupstein > sluis 24  - 16,5 km, 12 sluizen

In de ochtend nog even naar het kleine supermarktje, brood scoren en naar het Atelier des Curieux. Bij de bakker moet G 20 minuten in de rij, tot aan buiten. Er staat 1 persoon achter de toonbank. Iedereen komt met een tas vol broden en lekkers naar buiten. Dat inspireert! G koopt voor het eerst in haar leven Eclairs 😋. De brocante is open en wat een fantastische winkel. Hele sympathieke eigenaar en betaalbaar. Ik ben op kastjesjacht voor Maya, maar koop uiteindelijk  voor mezelf een plantentafeltje. Terwijl ik ermee naar buiten loopt, valt hij bijna uit elkaar. Oh nee, niet nog een project! Ik krijg direct mijn geld terug, zowel de eigenaar als ik 'n beetje sip.

We gaan om 12 uur los. Na een uur al weer op zoek naar een ligplaats, kort dagje varen op deze hopelijk laatste letterlijk bloedverziekend hete dag. Een lieflijk laag gebergte doemt weer op in de verte. Fijn! En wij klimmen verder, ruim 2,5 m per sluisje. We moeten nu heel rustig aan doen, want er wacht ons een afsluiting t/m 31/8 bij Toul, 15/9 bij Canal de la Meuse sluis 19, 30/9  Dun s/ Meuse. Of nog langer... Bij Saverne krijgen we weer een Telecommande. En een voorheen dubbele sluis. Het is hier een stuk drukker met bootjes. Maar de ligplaats lukt niet: of in de volle zon, bezet, kunnen niet bij de kant komen, liggen in de weg van een sluis. 6 uur later bij een 4e actie voor sluis 24 is het raak. Op verzoek van de VNF nog 10 m verhaald. Heet, lunch uitgesteld, zat. Not our finest hours, maar de verkering is nog net aan. We liggen in de middle of nowhere, het heeft hier zelfs geen naam. Robin belt, een eerste regenbui!  

Dag 140 Maandag 17 augustus 2026
G heeft gisteren blijkbaar zoveel gezweet dat ze 's nachts diverse krampaanvallen krijgt. Vroeg uit bed. Wat een schoonheid, wat een koelte. De weersvoorspelling veroorzaakt een gevoel van geluk, ongeloof en energie. De hele week rond de 25° 💃🎶😍! Hup, eerst op de fiets naar Lutzelbourg.

Daarna gaan we helemaal los: alle planten worden gebadderd, zonnepanelen schoongemaakt, huiskamer geboend, ramen gewassen, spullen van hun plek en op hun plek. De monsterplant  wordt gesnoeid, neemt nl een groot stuk van de huiskamer in beslag. Lekker met harde muziek en af en toe een dansje. 't Begin van een grote nazomerschoonmaak. We zijn echt vervuild en verstoft. Max temperatuur vandaag: 25°. Ongekend.

Dag 141 (vd 77) Dinsdag 18 augustus 2026 - sluis 24 > Lutzelburg - 2,1 km, 2 sluizen
Het is al vroeg druk met huurbootjes. Zowel naar boven als beneden. Het is nog duidelijk hoogseizoen en dit stuk kanaal is populair. Ik moet zeggen dat zeker vanaf Saverne het dal van de Zorn, prachtig is. Om kwart voor tien voegen we in. We hopen in Lutzelbourg een plekje te vinden met water en stroom om weer eens wat wassen te draaien. Vlak voor sluis 22 ziet G een scheepje nog water tanken en min of meer vertrekklaar. Ze gaan inderdaad zo weg. We gaan er net voorbij en als ze weg zijn scharrelen we naar achter. De stroomdraad gaat erin en 4 wassen verder zijn we weer een beetje bij. We blijven hier nog maar een poosje liggen. 's Avonds gaan we buiten de deur eten bij een grillroom. Op de terugweg worden we luid lachend toegeroepen: "Hallo, hallo, sept heure!" 

Dag 142 Woensdag 20 augustus 2026
Grote boodschappen op de fiets in Phalsbourg. Geweldige bakker in ons dorp met zalig brood, heerlijke taarten. Vandaag proberen we de rabarber-merengue taart. (We delen er eentje, dus valt reuze mee 😜.) A behandelt de kozijnentjes van de roef. De thermometer tikt toch weer 32° aan. De allerlaatste stuiptrekking (gelukkig met flinke wind). Dus verder doen we niks. 's Avonds uit eten bij de pizzeria.

Dag 143 Donderdag 21 augustus 2026
Het heeft geregend en is lekker 'koel'. Dus hup: ochtendgym en naar het kasteel, kleine 100 m omhoog. A lopend, G op de fiets. Onze wegen scheiden snel maar we ontmoeten elkaar weer bij de top. G neemt op de terugweg een (1) mirabellentaartje mee 😋. A gaat nog een keer voor onze drankvoorraad met fietskar naar Phalsbourg. Kunnen we er weer een maandje tegen. G geeft de badkamer een grote beurt en A poetst alle ramen buiten. We draaien nog 2 wassen en zelfs voor het allereerst een trommelreiniging. Ja, we slaan een beetje door 😂. En we gaan nog een keer uit eten. De So Grill is dicht, dus weer pizza 🍕 🍕.

Dag 144 Vrijdag 21 augustus 2026
We maken een fietstochtje naar de lift van Arzviller. Een mooie scheepslift die voor volgende week op het programma staat. We merken dat het iets minder druk wordt op het water, we komen duidelijk in de laatste week van de zomervakantie. Als we thuis zijn gaan we verder met poetsen en klussen.

Dag 145 Zaterdag 22 augustus 2026
Vandaag een fietstocht naar Saverne. We zijn er met het schip al doorheen gekomen maar willen het ook wel bezoeken. Er zou een rozentuin zijn maar die is dicht en zo te zien vanaf de weg niet heel mooi na die hete droge zomer. Na een koffie op een terras keren we huiswaarts. In Lutzelbourg is nog een lokaal marktje met groente en fruit van een boerderij. G koopt alle laatste kwetsen op bij het schieden van de markt. Daarna poetsen en klussen.

Ps. Dat poetsen en klussen gaat samen met veel rusten en lezen tussendoor.

Dag 145 Zondag 23 augustus 2026
We fietsen de oude sluizentrap omhoog: restanten van de 17 sluisjes, in 1969 vervangen door de schepen lift over een hoogteverschil van 44,5 m. Inmiddels een prachtige toeristische attractie geworden met een goed fietspad, hekwerk en bovenaan een leuk restaurantje. We proberen een doorgang te vinden naar de plek waar we 25 jaar geleden gelegen hebben op ons keerpunt met de Klazina. Maar alles is afgesloten. De schaduwplekken bij La Kinggala is alleen voor eters. Dus we zoeven langs dezelfde route naar beneden om bij de Tabac in het dorp een Monaco en biertje te doen tussen de vapers.  Taartje bakken, want we krijgen Hilde en Minka op bezoek en dat is een taartje waard!  's Avonds voor een laatste keer uit eten, naar So Grill. Om 21.00 uur arriveren de meiden, gaar van een lange autorit uit Lyon. Gezellig!!  Heerlijk weer eens een andere buzz aan boord. 

Dag 146  Maandag 24 augustus 2026
De dag komt langzaam op gang. De door Hilde meegenomen spaken worden in het wiel gezet. G kan weer op haar eigen fiets. Hopelijk blijft de rest van de spaken heel.  A gaat voor boodschappen nog eens op en neer naar Phalsbourg. Na de lunch wandelen Hilde en Minka door het bos naar de ruïne van het kasteel. A doet dat hardlopend. We gooien er weer 2 euro in voor stroom en 10 minuten water. We zijn nu eindelijk vol. Verder wordt er veel gekletst.

Dag 147  (VD 78) Dinsdag 25 augustus 2026 - Lutzelbourg - plan incliné Arzviller - 5 sluizen 4 km
Het regent. Germienke en Minka bregen de auto naar le Kinggala een restaurantje bij sluis 2. Het idee is naar de lift te varen. Te overnachten, de volgende dag omhoog en de dames boven bij sluis 1 af te zetten. Als we bij het plan incliné aankomen is deze in storing. De bak is met twee schepen erin bijna beneden. Waarschijnlijk is dit morgen niet op tijd hersteld. We gaan met de Syrah in de binnenbocht liggen. Op deze plek lagen we 25 jaar geleden ook met de Nooit Gedacht, ons vorige schip. Met de Klazinaatjes & CAS, zoete herinneringen. We hebben iedereen uitgenodigd om te komen rijsttafelen, maar helaas kunnen ze niet ha ha. Er staat een paaltje maar helaas zonder water en stroom. Er is een jeu-de-boulesbaantje waar we in twee teams strijden voor de eer (en de afwas). Hilde en Germienke gaan er nipt met de overwinning vandoor. Daarna gezellig met de meiden samen koken. Het culinaire hoogtepunt is de wildpluksalade van Minka.

Dag 148 woensdag 26 augustus 2026
De dames leven zich uit met Duko en zwemmen. De lift staat nog steeds stil. Het verhaal gaat dat het iets met de software is en dat het betreffende bedrijf nog niet kon komen. Omdat we hier niet van het terrein afkunnen, verhalen we naar de overkant, in de wachtrij voor de schepenlift. Hilde en Minka moeten vanaf daar naar de auto lopen. We begeleiden ze op de fiets met al hun spullen. We gaan weer bij sluis 17 omhoog. Hilde trakteert op de lunch bij Le Kinggala. Als ze weg zijn gaan wij weer aan boord. Wat was het fijn en gezellig. Voor de 6e keer langs de oude sluizentrap. Geen straf. Aan het eind van de middag bezoeken we een glasblazerij Cristallerie Lehrer en zien hoe glazen ballen gemaakt worden.  De lift staat nog steeds stil.

Dag 149 Donderdag 27 augustus 2026

Ochtendroutine. ​​​​We rommelen in en rond het schip. Ondertussen zien we dat de bak heel langzaam beneden komt. De beide schepen kunnen eruit. De dag wordt drukkend warm. In de loop van de middag gaan we op de fiets langs de sluizentrap omhoog voor een ijsje. Helaas staat ze er niet vandaag. Ook Le Kinggala is dicht. We fietsen nog even door naar het kanaal, maar daar zien we geen ophoping van bootjes. Waarschijnlijk zijn de meeste voor de tunnels tegengehouden. Voor het beloofde ijsje gaan we naar de Cristallerie. Ondertussen een nieuw Avis dat de storing tot 3 september gaat duren met de volgende aanvulling: Les équipes de VNF mettent tout en œuvre pour rétablir la navigation au plus vite. ​​​​​Dat moet goed komen!

Dag 150 Vrijdag 28 augustus 2026
Het is vandaag een regendag. Tijd om de keuken groots aan te pakken. Poetsen en eens kijken wat we allemaal daar hebben staan. We ontdekken heel veel drankflessen achter in het kastje. Ondertussen worden huurbootjes verlaten en opgehaald door de verhuurfirma. We liggen hier nu met 4 privéschepen.  Uitgebreid gebeld met Willem uit MM - alles gaat goed - en Quetschenjam gemaakt.

Dag 151 Zaterdag 29 augustus 2026
Er is een kleine streekmarkt in Lutzelbourg. We gaan erheen voor groente en kaas. Daarna verder waar we mee bezig waren. G maakt de keuken af en A schuurt het houtwerk van de stuurhut. Als het aan het eind van de dag wat rustiger wordt met touristen gaan we op de kant de verzamelde stammetjes hout verzagen met de kettingzaag en daarna kloven en opbergen onder de luiken.

Dag 152 Zondag 30 augustus 2026
Sporten, rommelen, fietsen, klussen, schaken, praatjes maken met toeristen, ijsje eten, restjesmaaltijd in elkaar flansen.

Dag 153 (vd 79) Maandag 31 augustus 2026  Arzviller  - Schneckenbusch 13 km 1 plan incliné, 2 tunnels
Tot onze verrassing zien we de lift opeens omhoog gaan. Zou die het weer doen? Even later maakt de rondvaartboot zich klaar en gaat omhoog. Er liggen nog wat scheepjes voor ons, dus gaan we eerst op de fiets boodschappen doen in Phalsbourg. Als we terugkomen werkt de lift nog steeds. We gaan ons ook vaarklaar maken en gaan omhoog. Volgens de VNF man was het allmemaal niet zo ingewikkeld: kapot onderdeel in het elektrische gedeelte, reserveonderdeel aanwezig achter slot en grendel ergens in Strassbourg, allemaal belangrijke mensen die er hun plasje over moesten doen en handtekeningen moesten zetten, weekend ertussen. Daarna was het in een uurtje gefixed. Om13.30 varen we het hoogste pand (266 m boven zee) in. Als we voorbij sluis 1 van de oude sluizentrap zijn liggen we voor de tunnel. 2307 meter lang, gevolgd door een kleinere van 475 meter. Bij Niderviller zien we twee robuuste bolders. Maar dat blijkt schijn. Bolder en blokje beton trekken we zo uit de wal zonder dat we er veel moeite voor doen. Met een plons zinkt het naar de bodem, een kras achterlatend op de Syrah. Had erger kunnen zijn. Verderop bij Schneckenbusch staan afgebrokkelde bolders voor peniches en die staan er denk ik al 200 jaar. Dat schept meer vertrouwen. Mooie plek hoog boven het land. G op de fiets terug naar de bolders & de geitenboerderij met de oude Simca.

Dag 154 (vd 80) Dinsdag 2 september 2026  Schneckenbusch > Grondrexange13,7 km, 1 pont canal
Slecht geslapen. Help! Gisteravond liep er een muisje over het aanrecht. We hopen dat het per ongeluk a/b was verdwaald. 1e keer in ons botenbestaan. Geen sporen gevonden, ook niet tijdens onze grote schoonmaakactie de afgelopen 2 weken. Water ziet er niet echt fris uit, dus niet zwemmen. Fietstochtje naar de bakker een dorp verderop. Onderweg bij een verlaten schuur naast een huis stiekem rozenbottels geplukt. We willen maar een uur varen naar Xouaxange. Maar voordat we daar zijn, varen we ineens tussen duizenden dode vissen. Echt verschrikkelijk, zo'n triest gezicht. Het duurt 4 km voordat we er voorbij zijn en ook de stank voorbij is. G belt de VNF voor een melding. Maar de dame reageert nogal verveeld: "Qui, je sais, une malheure". 'k Zal de 1e dus niet zijn geweest die belde. Net voorbij Gondrexange vinden we een mooi plekje laag tussen 2 dijkjes. 's Avonds 'hond uitlaten', rondje voedingsmeer (l'Alimentation) dat vol blauwwier zit.

Dag 155 Woensdag 3 september 2026
Weer niet zwemmen, water ziet er niet goed uit. Dagje rust, nou ja..... Weer poetsen, want er lagen een paar verse muizenkeuteltjes onder het broodrooster. Straks kan je hier van de vloer eten, kan nu eigenlijk al. Hardlopen, Perureis planning 2027, klussen, fietsen, lezen, wasje draaien, rozenbotteljam. Wat een leven.

Dag 156 (vd 81) Donderdag 4 september 2026  Grondrexange > zwaaikom pk 225 4,2 km
Als het brood gehaald is, gaan we los voor een kort stukje varen naar een zwaaikom 4 km verderop waar we in 2001 met de Klazina hebben gelegen. De plek is vrij maar qua diepte net aan. Dat blijkt nog eens als de waterstand even 20 cm zakt en we schuin komen te liggen. We vermoeden het effect van de sluis 3 km verder met een verval van 15 meter, dus veel water: 3600 kuub. Even later drijven we weer. Op de wal kloppen we het kleed uit over een picknick tafel. We spuiten het in met tapijtreiniging dat we al 100 jaar hebben van de Kruipbrem. Helpt niet echt, maar de spuitbus kan nu weg. A blijft met zijn grote teennagel achter een randje hangen, gelukkig niet te veel schade. Nog een beetje verven en dan is het tijd voor het palaver.

Dag 157 Vrijdag 4 september 2025
Vandaag weer eens een grotere fietstocht maken, rondje meren 34 km. We komen hierbij ook langs het kanaal richting de Sarre. Aan het eind belt een goede vriend om te vertellen dat hij met hartproblemen in het ziekenhuis ligt. Op zich gaat alles goed en verder onderzoek volgt nog. Na de lunch verwerken we weer wat stammetjes. Eind van de middag krijgen we een slepertje langszij de hoop gekocht in de buurt van Amterdam door een Duitser: Tilo uit Saarbrücke. Daar woont hij op één van de oudste peniches. De tweecilinder Brons blijft lopen terwijl hij een biertje meedrinkt. Hij vraagt of we volgend jaar ook willen komen voor een schepenfestival. Een bootjesfanaat, leuk.

Dag 158 (vd 82) Zaterdag 5 september 2026  zwaaikom pk 225 > sluis Réchecourt-le-château pk222 , 1 sluis, 3,6 km
​​​​​De bakker in Gondrexange is onverwacht dicht dus we vertrekken zonder brood. Al snel zijn we bij het eind van het hoogste kanaalpand van ruim 33 km. Ook hier is de sluizentrap vervangen, alleen in dit geval 6 sluizen door 1 grote. Het verval is meer dan 15 meter, 3600 m3 water per schutting. We krijgen te horen dat het een uurtje gaat duren, want er worden drie jachtjes van de andere kant verwacht. Dit geeft ons mooi de mogelijkheid bij de oude sluisjes te kijken eEn lekker met Auk bij te kletsen). Minder mooi bewaard dan bij Arzviller maar toch mooi om te zien. We krijgen ook weer een 'ici' (afstandbediening) en dan kunnen we naar beneden. Lekker relaxt aan drijvende bolders. Gelijk beneden de sluis leggen we weer aan. Lunchtijd en einde vaardag. Omdat er geen brood is, maakt G pasta pesto, heerlijk. 's Middags maken we een fietstochtje langs het arboretum, het kanaal naar Battaville. Daar zit een kleine rommelige vieze Proxi waar G een ijsje scoort. 

Dag 159 Zondag 6 september 2026
We moeten nog rustiger aan doen! Een nieuw avis van de VNF: het kanaal bij Toul naar boven toe is tot eind september dicht i.p.v. tot half september. Een rondje hardlopen en A op de fiets naar de Proxi. G gaat naar Rechicourt-le-château. Eind van de middag gaan we er samen heen voor het kasteel (dat niet meer is) en een terasje dat inmiddels weer gesloten is. Dan maar een biertje aan boord. We fietsen nog wel even langs een deel van de oude sluizen. 's Avonds belt Robin lekker lang, gesprek valt wel 4 x weg maar mag de pret niet drukken. En we stemmen wat verder de plannen voor Peru 2027 af. De planken van G's bedbodem zijn doorgezakt & al weken rugpijn. We leggen de loopplank onder de matras. Eens kijken of dat verbetering brengt.

Dag 160 (vd83) Maandag 7 september 2026,  sluis Réchecourt-le-château pk222 > sluis 11 de Mazières lès Vic pk 213 , 6 sluizen, 8,8 km
We maken net voor de Jeanine, een kanaalkruiser, los. Meestal varen die niet zo snel, hoeven we ons niet in te houden. Weer even wennen de sluisjes in de dalvaart, maar al snel loopt het soepel. We kijken even bij Porte sainte Marie voor een ligplek, we hebben daar 25 geleden na een lange dag varen aangelegd, maar gaan toch door. Beneden bij sluis 10 ligt al een scheepje. Bij sluis 11 is er plek. Een beetje in de middle of nowhere. Er wordt wel een korte tijd boven ons hoofd geoefend met een legerhelikopter, wat voor aardige herrie zorgt en voelbare trillingen. Even later komt de Jeanine voorbijgescheurd.  

Dag 161 (vd84) Dinsdag 8 september 2026, sluis 11 de Mazières lès Vic pk 213 > Parroy, 4 sluizen, 12,9 km
We zijn wel weer eens toe aan water en stroom om een paar wassen te draaien. Xures ligt min of meer vol door een scheepje midden op de steiger. We vinden het ook geen heel aantrekkelijke plek. Bij Parroy bij een camping is er wel kade vrij. 25 jaar geleden met de Klazina gelegen. Liggeld, stroom en water gaan nu via een automaat. Tarief tot max 20 m, maar volgens een local is 28m geen probleem buiten het hoogseizoen. Water kan pas als de capitain er is, vanaf 17.30 uur. We twijfelen even of we meteen een week zullen doen maar het voordeel is gering. Weer geen brood of een bakker in de buurt, dus weer lunchen met pasta. Daarn stappen we op de fiets om twee sluizen terug te kijken naar een fender die we zagen liggen. Die blijkt lek, natuurlijk. Ondertussen is het weer goed warm geworden 32°C . De verwachting voor morgen is 10 graden koeler.

Dag 162 Woensdag 9 september 2026
Het is inderdaad een stuk koeler en bewolkt, nog steeds geen regen. We gaan uitgebreid wassen draaien, water en stroom bij de hand. Wel op tijd liggeld verlengen, na 24 uur stopt het. De de superaardige Capitain komt ons bestelde brood leveren. Hij vindt het geen probleem dat we hier liggen en is juist blij met zo'n mooie boot.

Probleem: we controleren nog eens het komende traject. We kennen de sluiting vanwege de droogte maar nu valt ons ook ineens op dat er een geplande stremming is van 5 oktober tot 23 november tussen Saint Mihiel en Dun-sur-Meuse. Deze sluiten dus min of meer op elkaar aan. HOE HEBBEN WE DIE KUNNEN MISSEN??   We gaan direct denken aan alternatieven naast blijven wachten. We kunnen via kanaal des Ardennes, is ongeveer een maandje langer. We kunnen via de Moezel en de Rijn. Een optie omdat het schijnt dat het Rijnpatent voor dat deel niet meer nodig is. Dit is een nieuw vaargebied waar we weinig van weten. Nog het één en ander uitzoeken.

Na deze ruwe verstoring van de middag gaan we op de fiets naar Einville voor boodschappen bij de Proxi. 's Avonds lopen we nog even naar het Etang de Parroy, een voedingsmeer voor het kanaal, dat behoorlijk laag staat. 's Avonds een Zoomsessie met Roel, fijn, helaas best wel instabiel internet. Nog één keer rozenbottelgelei gemaakt. Tjezus, wat een hels karwei, het is dat het zooooo zalig is. En de geleisuiker en extra pectine in Frankrijk doet het niet goed, dus een bak vol dunne jammetjes 🤷🏻‍♀️

Dag 163 Donderdag 10 september 2026
Vanmorgen is het zelfs 4 graden geweest. Huh!? Een paar uur later weer in de volle zon met de deuren open en bijna 30 graden in de stuurhut. We puzzelen, lezen, zoeken, vragen, denken, wikken wegen. We worden langzaamaan wijzer. Met dank aan alle meedenkers (Mathilde, CAS, Damsterdiep, Cinclus, Erik).

Rijn-optie ziet er somber uit. Weliswaar is het Rijnpatent tussen Koblenz en Lobith niet meer nodig (=schipper), maar het schip moet nog steeds gecertificeerd zijn voor de Rijn. Het lijkt vooral een juridisch verhaal, want het gebied valt onder binnen de EU zone 3 met min of meer dezelfde veiligheidseisen, maar Duitsland heeft er toch nog iets bovenop gedaan. Voor de zekerheid toch nog een mailtje naar de keuringsinstantie.  De westelijke omvaarroute heeft het droogteprobleem, gaat echt voorlopig niet compleet open, ongeveer 170 km en 140 sluizen (pfffff) extra, route kennen we ook al grotendeels. Overherfsten in Nancy komt in zicht. On va voir.

Als A na al dat puzzelen om 21.00 uur in het donker naar de keuken loopt, betrapt hij de muis op het aanrecht. Met een geweldige reflex weet hij hem 🐀onder de koffiekan te vangen, waarna hij levend en wel in het donker de kant op wordt gegooid. Mijn held!! 

Dag 164 vrijdag 11 september 2026

A loopt hard, bereidt het dek voor voor een verfbeurt, haalt rotte plekken uit de biertafelset, G belt met vriendinnen, zoekt de hele dag info over onze verdere route, belt met reisbureaus over Peru, ligplaatsen, 's avonds online Boekies 😍. De campingbeheerder vindt het heel jammer dat we morgen weggaan en wil ons schip wel hebben. Een vaste bewoner biedt nogmaals een ritje aan naar de dichtstbijzijnde supermarkt (20km). Geen muizenkeutels meer te bekennen.

Dag 165 (vd85)  zaterdag 12 september 2026 - Parroy > Einville - 2 sluizen, 9,1 km

Nog even baquette ophalen bij de Capitainerie, water aftanken, laatste hete douche en los. Dag klein paradijsje. Helaas toch weer enkele muizenkeuteltjes gevonden 😭😭😭. Dat vraagt om zwaardere maatregelen 🪤. Na de 1e sluis een pitstop voor 3 mooie takken die A op zijn rondje hardlopen had gespot. Toch weer een weekje warmte in de winter (www). En wie weet hoe lang we hier nog zijn. De Kolibel legt ook weer aan en we wisselen wat ervaringen en info uit. Heel mooi fietstochtje over een heuvel naar Lineville Leclerc, terug met 4 fietstassen vol goodies en muizenvallen.

Dag 166 (vd86) zondag 13 september 2026 -Einville > Sommerviller - 4 sluizen, 9,7 km

A verft het halve dek, G haalt taartjes want er is weer iemand jarig 🎶🎶, nog even bellen met Paul en dan weer los. Bij de laatste sluis aardige vissers die de sluiting vd sluisdeuren 3 x verstoorden, maar 't kwam uiteindelijk goed. Bij de aanlegmanoeuvre Sommerviller een hele chagrijnige visser met 3 hengels die niet snapte dat we er niet even omheen konden, ook niet na uitleg. En een erg dode muis in de muizenval die van de pindakaas had gesnoept. In de vroege avond een flinke wandeling naar het dorpje en het zondagavondbelletje naar Geldermalsen.

Dag 167 maandag 14 september 2026

Gisteravond nog een reactie van de NBKB. Op zondag en wonderlijk snel, het moet gezegd worden. Ons schip is niet gecertificeerd voor de Rijn in Duitsland. Oké, helder.  We bereiden ons mentaal voor op +/- 2 maanden in Nancy e.o. De stremming op het Canal de la Meuse duurt tot 23 november. Omvaren kan nu voorlopig niet en levert weinig op. Ook Canal des Ardennes is nog langer dicht en hoe dan ook erg ondiep. We gaan er een goeie tijd van maken in Nancy. Morgen op zoek naar een stekje. Vandaag de gevonden takken verwerkt. Hier kunnen we nl nog ff herrie maken. De afgelopen dagen heerlijk veel mensen gebeld, geappt. Ik kan er weer ff tegen.

Dag 168 (vd87) Dinsdag 15 september 2026 - Sommerviller > Nancy - 5 sluizen, 16,7 km

Als we in de buurt komen van Nancy kijken we al naar ligplaatsen, we gaan hier de komende tijd blijven dus een beetje oriënteren. De omgeving raakst steeds meer bebouwd. In Nancy leggen we aan bij de watertuin tegenover de jachthaven. G gaat van boord met de fiets om andere plekken te checken. Nog één brug verder achter de Antilope is plek. De Mathilde had ons hier op geattendeerd. Later gesproken met de eigenaar van de Antilope Denis. Volgens hem kunnen we gerust een maand blijven liggen voor langer moeten we contact opnemen met de VNF. Er is wel water en stroom maar dat is privé, daar kunnen we geen gebruik van maken. G gaat na de lunch langs bij de VNF en twee maanden is ook geen probleem. We krijgen ook te horen dat de jachthaven per 1 oktober in renovatie gaat. Daar is in de toekomst geen water of stroom te halen. Maar voorlopig liggen we goed. Het pad waar we aan liggen is druk met hardlopers, wandelaars en fietsers, voor de rest heel rustig.